mutsuzluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mutsuzluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Ocak 2014 Cuma

Ruh Bedene Şekil Verdi Bölüm 15



Rütbelinin yarattığı duvarların içerisinde havaya kan tadı karışırken dışarısının da bir farkı yoktu. Rütbeliler yalnız gelmemiş, onlarca korkunç yaratığı da alana getirmişti. Efsane ustalar isimlerine yakışır şekilde onları yok etmekte hiç zorlanmamışlardı.

Alan yaratıklardan temizlendikten sonra üçüncü ellerini gözlerine değdirmiş, küçük ıslak damlaları havada tutmuş ve büyümelerini sağlamıştı. Bu sayede bir ayna gibi içeride olan biteni izlemişlerdi. Üç eğitmenin kendi aralarında tartışmaları içerideki arbede kadar uzun sürmüştü.

Öğrencilerin zayıflıklarını görebiliyorlardı, gençlerin aralarındaki kopukluk ve iletişim eksikliği barizdi. Üç tane yalnız kurt bir araya şans eseri gelmiş, beraberlik ruhu yoktu. Herkes kendi planını uyguluyor, bunu yaparken hiçbiri diğerine güvenmiyordu.

26 Aralık 2013 Perşembe

Ruh Bedene Şekil Verdi ekstra 2

-Azulun yanındaki isimsiz rütbelinin ağzından yazılmıştır.-

Kafamı salladım. Bu ruh halinden kurtulamıyordum. Beni görmüştü. Ancak onun yanında güçsüz olmasam da onu öldürmezdim. Hayır, artık güçsüz değildim. Nehir sözünü tutmuştu, hissediyordum.
Ancak onun bana inanmasını istiyordum.

“Onu isteyerek öldürmedim. Bana… Saldırmıştı.” Uzun kirpiklerin çevrelediği gözlerine bakarak son cümlemi yineledim. Gözleri gökyüzünün açık rengine tam bir tezatlık oluşturacak kadar koyu maviydi ve her cümlemde üzerimdeydi.

“Gerçekten bana saldırmıştı. Ölecektim.”

Onaylamayan bir yüz ifadesiyle yanıma yaklaştı ve konuştu.

“Kendin itiraf ettin bile. Sana saldırdı ve sen de onu öldürdün. Tabi sunak nehrinin sana hediyesini de geri çevirmek istemedin değil mi? Belki de saldıran kişi o bile değildi. Çünkü o zaten rütbeli seçilmişti. Sana saldırmış olsaydı onun yerine sen ölmüş olurdun.”

8 Aralık 2013 Pazar

Bir Dilek Daha Tutsam



Hayatımda hiç olmadığım kadar mutsuzdum. İlk defa bu kadar gerçekti gözyaşım. Ve ilk defa bu serin ıslaklık acıdan çöken avurtlarıma sığmadı. Kurak toprağa sertçe çalan yağmur kadar sağanak düşse de gözlerimden, bir türlü serinletemedi beni. Öylece bir sel gibi akıp gitti. Ama doğrusu…

Okumak için,
One shot


Başka bir yerden daha okumak isterseniz :D
Bir dilek daha tutsam tff
http://www.turkfanfiction.net/arsiv/viewstory.php?sid=3484&chapter=1